0 buddies.

Standaard fotoalbum (2)

Daar waar de wind waait don 15 sep 2011, 11:04 uurTijd vliegt voorbij zonder pauze’s,
Ik treuzel, ik heb niets te zoeken onder die vleugels,
Druk op me middenrif, daarom stotter ik,
Ik ben iemand die geniet als die afgezonderd is.
En ik sta open , maar door mensen buiten gaat het over,
En probeer ik terug te kruipen naar mijn schuilplaats, totdat het wel gaat.
Totdat ik opsta op het moment dat mijn bel gaat.
Totdat ik alles heb aanvaard,
Mijn dan en bevallen en alles heb aangekaart,
Maar Tot dan blijf ik remi, schat ik begrijp mezelf niet eens,
Dus het geeft niet, laat mij maar achter, laat mij maar wachten,
En wees niet bang want ik ben het grootste gevaar dat ik s’nachts kan verwachten.
Wat een dag hé, misschien heb ik alles geïdealiseerd, en was het mooier als gedachte.

ik hoor ga ga ga, me hart zegt blijf blijf blijf,
Maar fok it nu ga ik daar waar de wind waait,
Ja daar waar de wind waait .

Wij klampen ons vast aan iets, dat is bestemd ons te verlaten,
Je wint wat tijd maar, daar blijft het bij.
Dus ik laat het,
In theorie maar de praktijk is even wennen dus,
Zo niet mij maar toch ben ik het,
Mijn cap bedekt me ogen,
Kleren de naakte waarheid,
Geen tijd is een excuus, daarom horloges.
En focus alleen op mezelf, niet uiten maar wel gek vinden dat niemand helpt.
Ik sta verstelt, van mijn aanstellerij, eenzaamheid is een idee,
Voor mij is het wel een feit, ik draai door,
Omdat ik mijn gevoel niet kwijt kan,
Ik moest door, zocht mijn heil bij andere werd er niet blij van,
Ik ben rijk want, kijk wat ik heb, vrienden,familie,mijn vrijheid en rap.
Dit lijkt perfect, met rede, en dit alles heeft een meerwaarde omdat ik het weer kan delen.

ik hoor ga ga ga, me hart zegt blijf blijf blijf,
Maar fok it nu ga ik daar waar de wind waait,
Ja daar waar de wind waait .

Woorden beperken mijn gedachten het is goed zo,

Ja ,uh , je weet toch, vrijheid met een bal aan je voet,
Ik weet het ook niet, ze kunnen mij, tussen links recht, half vol, half leeg,
Nieuw begin, begin van het eind.
Ik herken me zelf niet, ik snap de helft niet,
Ik drijf af, ik blijf af, blijf bij me, ook al wijs ik je af,
Mijn schat weet je wat het is, ik ben twisted, je wist het,
Maar nu manifesteert het ze beslissend,
Als een verlenging met die gouden goal, lauw in me bol
Ik vraag je eerlijk hoe hou je het vol, met stickert die koele kikker en zijn glansrol,
De don juan, de leraar van die fucking dansschool, toneelspel, lukt hem wel,
Zo het raakt me niet, ondertussen ga ik stuk omdat ik je tranen zie,
Ik ben die bom op het punt van ontploffing, ik druk hem maar de kop in,
Ondertussen prutelt de koffie, ruik die nieuwe dag,
Nieuwe kracht, het zit niet lekker, beetje breekbaar,
Plus ik ben een binnenveter, mam's je zoon zit met een soort van dilema,
Is deze tatoega permanent of slechts henna,
Hou mezelf scherp, met een flesie en wat hennep,
Rij rond in zwolle zonder maar wat te herkennen,
Voor me vrouwtje, die heb nog al wat te stellen,
Maar Vertrouw me, ik ben hier niet om zomaar af te bellen,
Liefde is een bitch, plus een macht der gewoonte,
Kom hier geef me die kus, en ik klap van de molen,
Is dit een nieuw begin, is het hoofdstuk afgesloten,
Dit is een nieuw begin ja, hoofdstuk afgesloten.

Het is begin september, meteen het begin van een nieuwe fase.
Een frisse start is lastig als je weet dat je dingen achter je moet laten.
Ja, het zijn prachtige plaatjes, aaneenschakeling van momenten die ik ken, want ik spaar ze.
Om ze vervolgens los te laten, ook al bemin ik ze.
Een moment deel je en is geen hebbedingetje.
Ik heb geen zin meer in een opkropping.